Sponsors
Nieuwsbrief
Live traffic
Nieuws Archief

In de Schijnwerper

Fondclub Midden – Limburg:

Kurvers – de Weerd wint voor 3e keer Marathon!

Hulsberg, een zonnige midweekse herfstdag najaar 2016. Alom heerst er een bijna serene rust, zo ook op de fraaie boerderij van Lei en Jeannij Kurvers. Een paar dat zelf ook de rust zelf is, genietend van een welverdiend pensioen. Qua arbeid op de boerderij zal dat wel zo zijn. Desondanks is Lei niemand die van stil zitten houdt. Wekelijks is hij nog in de weer bij een vriend die ‘in de kippen zit’. En dan heeft hij – zeker in het volle duivenseizoen – samen met Jeannij de handen vol aan het verzorgen van hun duivenbestand. Alles wordt tot in de puntjes verzorgd en steeds blijven zij op zoek naar het ultieme in de duivensport: het leveren van topprestaties.

En dat zij samen daar nog steeds op het juiste pas zijn, hebben ze in het seizoen 2016 maar weer eens bewezen. In de sterke Fondclub Midden – Limburg scoren zij volgende kampioenschappen:

  • Marathon kampioen
  • 1e Super Cup Provinciaal Criterium Z.L.U.
  • 2e Generaal kampioen Morgenlossing
  • 3e Generaal kampioen Middaglossing
  • 3e Kampioen 1e getekende meerdaagse fond
  • 3e Duifkampioen middaglossing

Daarnaast zullen ze in andere spelverbanden ongetwijfeld nog meerdere kampioenschappen binnen hebben gesleept. Wat echter bijzonder is dat zij voor de derde keer in successie Marathon kampioen van Fondclub Midden – Limburg zijn geworden. Eerder was het alleen Pie Schurgers gelukt dit klaar te spelen. Hij deed dat met tussenpozen van 2 jaar en wel in 2010, 2012 en 2014. Kurvers – de Weerd won de titel voor het eerst in 2005 en moest 10 jaar wachten voordat het weer lukte, 2015. In 2016 deden ze het weer en daarmee zijn de eersten die deze titel 2 jaar achter elkaar weten te winnen.

Vorig jaar sloot ik de reportage af met een citaat van Lei: ‘Vooral met beide benen op grond blijven staan, volgend jaar kan het weer heel anders zijn’.  Zoveel is er dus wat de Marathontitel betreft in 2016 niet veel veranderd. Jeannij voegde er nog aan toe: ‘En wij zijn trots dat de marathontitel toch in ons clubje blijft!’

En dat ‘clubje’ bestaat uit echte vrienden en een vriendschap die verder reikt dan alleen de duivensport. Samen wordt er lief en leed gedeeld en ook vakantie gevierd met Pie en Annie, Bep en Albert, Harrie en Leny. Prachtig!!

2016: een super jaar?

‘Dat zou je zo wel kunnen zeggen’, steekt Lei van wal. ‘Eerlijk hadden we vorig jaar zoiets van ‘dat moeten we nog eens overdoen’, als het dan nog lukt ook is dat natuurlijk geweldig. Vorig jaar kon Pie vanwege ziekte niet bij de huldiging zijn, nu gaat dat hopelijk wel lukken en daar zijn we heel blij mee. Wat het seizoen betreft hadden we een vaste duif op de middaglossingen en dan ben je al een heel stuk op weg. Deze vaste kwam op St. Vincent gewond terug maar won desondanks de 13e nationaal.  Op Bordeaux pakte hij vervolgens een 265e nationaal en deed het daarna nog beter op Tarbes met een 65e nationaal.  Iedere liefhebber is vaak afhankelijk van een vaste duif om punten voor de kampioenschappen binnen te halen. Zeker als er veel duiven achterblijven zoals hier. We hadden er niet zoveel over voor de middaglossingen. Dan gaan er dus minder mee op de vluchten en dan merk je heel snel dat we eigenlijk veel te veel vluchten hebben. We zijn met een aantal jaarlingen richting Bergerac en Cahors gegaan.  Uiteindelijk was het allemaal goed genoeg voor mooie kampioenschappen.’

Toch heeft het blijven van duiven gevolgen. Lei: ‘We hebben een goed jaar gehad, maar toch is het niet allemaal zo mooi als iedereen denkt. Ik zei al dat er veel duiven gebleven zijn. En dan geen doorsnee duiven, nee echte goede. Als een vaste duif sneuvelt is het nog niet zo eenvoudig om er direct weer een nieuwe voor terug te hebben. Die echte goede duiven beslissen de wedstrijd zoals een goede spits een voetbalwedstrijd kan beslissen. We hebben weliswaar weer hele mooie jongen zitten die naar we hopen zich als jaarling zullen laten zien. Maar feit is wel dat ik niet voor alle vluchten bewezen duiven heb. Volgend jaar zullen we merken wat de gevolgen zijn’.

Lei en Jeannij Kurvers


Hoeveel jaar gaan jullie duiven mee op de vluchten?

‘Ik ben van mening dat we van oorsprong sterke duiven hebben. Het is niet altijd mogelijk maar als het even kan gaan ze drie keer per seizoen mee. Pau, St. Vincent Z.L.U. en Perpignan, dat kan. Zwaar? Ik heb dat altijd gedaan. Een duif die in orde en in vorm is die kan dat aan. Natuurlijk gaat dat ook wel een keer mis, maar dat hoort bij de sport. Er zitten nu nog duiven geboren in 2011 die ook in 2017 weer de mand in gaan. Twee van de huidige ploeg blijven thuis waaronder de ‘431’. Hij was de 2de duif van Barcelona om 14:35 uur maar was heel smal en had veel geleden.  En dan heb ik het over een echt goede duif. Ik vraag me steeds weer af – en ik weet zeker dat ik niet de enige ben – waar die duiven allemaal blijven. Op Valences sneuvelden er 7 en op Barcelona maar liefst 13, en dat waren zeker niet de slechtste. Je hoort er niets van, niet te geloven’.

Barcelona met 2-jaarse, kan dat?

‘Dat kan zeker. Als jaarling vliegen ze naast de gewone voorbereidingsvluchten, de eendaagse fondvluchten Bourges en Valences (in voorgaande jaren Limoges). Vervolgens worden ze voorbereid voor Bordeaux en Marseille. En met name Marseille is niet de makkelijkste vlucht voor jaarlingen. Maar toch slaan ze zich er steeds goed doorheen en is dit een goede leerschool voor Barcelona. Ik denk ook dat je echte karakterduiven moet hebben voor Barcelona’.

Motiveren: belangrijk en hoe doe je dat?

‘Motiveren? Daar geloof ik absoluut niet aan! Dat is wat voor programmaspelers. Het beste voorbeeld dat ik je kan geven gebeurde in het seizoen 2002. Natuurlijk al een hele tijd geleden maar daar is niets aan veranderd. We speelde twee fondvluchten in een weekend, Dax middaglossing en Perpignan internationaal met morgenlossing. Gelijktijdig inkorven, altijd een probleem, te weinig tijd en je wil een keer eens wat anders doen, maar of het enig nut heeft is de vraag. Zo ook nu, let op: de duiven die op Dax gekorfd werden zaten op het tuinhok. De weduwnaars hier werd de duivin getoond. Resultaat: 4e nationaal! De andere weduwnaars waaronder ‘Perpignan King’ moesten zonder de partner gezien te hebben de mand in. Resultaat: 3e nationaal! Dus: wat is nou het beste??’

Hoe ga je dan te werk? ‘Maak het je zo makkelijk mogelijk, doe ik ook! Op zondag krijgen de weduwnaars de duivin te zien, dat is alles. Bij het inkorven gaat alles zo de mand in. Vaak wordt het vergeten ‘een duif maak je niets wijs, die weet precies wat er gaat gebeuren. Het enige wat ik doe: ik draai wel eens de nestschotel van een weduwnaar. Maar: dat is niet ter motivatie. Vaak is het er eentje die zich niet makkelijk laat pakken en hiermee wordt dat makkelijker. Regelmaat is het beste wat er is, doe je iets wat je normaal niet doet…..dan kijken ze je heel vreemd aan. Duiven zijn slimmer als menigeen denkt’.
Dat past helemaal in hetgeen Lei mij vorig jaar al toevertrouwde ‘hou het vooral gewoon’!

Nieuwe start

Er zijn maar weinig nieuwelingen die we in de duivensport mogen begroeten, helaas. Toch de vraag aan Lei Kurvers hoe hij een nieuwe zou aanpakken en welk advies hij een ‘starter’ zou willen meegeven.
Lei: ‘Moeilijk maar ook dit moet je niet moeilijke maken dan het is. Ik weet dat de euro’s een rol spelen, maar probeer er geen half werk van te maken. Ga naar een goed spelende liefhebber in de directe omgeving, zoek het niet te ver. Kijk of het mogelijk is zijn hok te kopiëren. Zelf heb ik het liefst een hok waarop het voor mens en duif gemoedelijk is. In mijn beginperiode heb ik het hok van Janssen – Dreessen 1:1 overgenomen. Nooit spijt van gehad, top en ben er nog altijd goed mee. Probeer het hok zo in te richten dat je de warmte kunt vasthouden. Grote hokken, weinig duiven, maak schuiven in het plafond waar je mee kunt spelen, warmte beslist over de vorm. Ik heb veel geprobeerd maar hoe nog altijd vast aan de mijn eigen principes, is nog altijd het beste gebleken’.

Duiven? ‘Nou daarvoor geldt hetzelfde: zoek het in de buurt. Waarom zou je het ver weg gaan zoeken? Nergens voor nodig. We hebben er in Limburg genoeg die nationaal en ook internationaal TOP zijn. Zoek er vier uit, ga er naar toe, kijk of je er een klik mee hebt. Ik ben er van overtuigd dat je hier duiven kunt halen die je een goede start bezorgen naar een succesvolle duivensport’.

Afscheid

Na enkele uren gepassioneerd praten over de duivensport en veel meer dan dat, kan ik maar een conclusie trekken: Lei en Jeannij of Jeannij en Lei, duivenliefhebbers in hart en nieren, ondanks alle successen met beide benen op de grond gebleven (zoals Lei dat ook graag ziet), genieten van het leven en de duiven, iedereen alles gunnen en zelf steeds met volle inzet bezig blijven de duivensport naar een hoger niveau te tillen waar iedereen van kan genieten!

Jeannij en Lei: proficiat, het zal een bijzondere huldiging worden op 3 december a.s. in Susteren!

 

Hans Bodelier – Echt

 

Marathon – sponsor:

Vera de Kruik – Loon op Zand

http:www.veradekruik.nl

Provinciaal Criterium Z.L.U. – Perpignan:
winst voor ‘Bellissimo’ van
Jos en Jacqueline Martens – Stein

 

Met het einde van het internationale wedvluchtseizoen in zicht, was er voor de fondspelers nog maar een kans een provinciale zege in de wacht te slepen. Veel gevestigde namen hadden zich op de voorgaande vluchten met regelmaat in de kop van de uitslag weten te klasseren. Alleen dat laatste stapje naar de hoogste trede had er nog niet in gezeten. Spanning niet alleen wat betreft een provinciale zege maar de laatste vlucht is ook vaak de scherprechter voor een goede klassering in de kampioenschappen.

Als we blijven bij de laatste vlucht dan hadden Jos en Jacqueline het beste tot het laatste bewaard. De eerste melding in het Limburgse kwam op naam van de combinatie Giel Janssens en Jean Hausoul uit Epen. Zij klokten om 20.27 uur gevolgd door Jos Martens om 20.29 uur en de top drie werd compleet gemaakt door Harrie en Roger Wijnands die om 20.35 uur klokten. Met 1199 mpm per minuut was ‘Bellissimo’ de snelste en was de provinciale zege een feit.

In het seizoen 2015 slaagde Jos er in zelfs 2 provinciale zeges binnen te halen en wel op Agen jaarlingen en Marseille. Die laatste zege was direct goed voor de 1e nationaal en internationaal en daarmee kon het jaar 2015 als een absoluut top jaar worden bestempeld.

Perpignan 2016

Op deze Perpignan korfde Jos 6 duiven en naast de 1e Provinciaal werd nog de 23e prijs gewonnen. In het nationale Z.L.U. concours werd ‘Bellissimo’ als 5e afgevlagd tegen 4.027 duiven. Hiermee won hij zijn tweede prijs van het seizoen. Op Pau pakte hij prijs 540 in het nationale concours. In het seizoen 2015 had ‘Bellissimo’ al laten zien dat hij wat extra’s in huis heeft. Hij won o.a. een 6e prijs in het Afdelingsconcours Limoges tegen 3.480 duiven nadat hij in 2014 op dezelfde vlucht de 2e prijs won tegen 3.702 duiven.

‘Bellissimo’

Deze geweldenaar is een zoon van de nationale Asduif Agen 2014 – 2015 terwijl diens vader weer goed is voor meerdere toppers op de fond. De moeder is een dochter van de 1e internationaal Tarbes van Jos Martens zelf, terwijl de ‘Tarbes’ een zoon is van ‘Der Sjef’, een uitstekende fondklepper.
Ook hier is ‘goed x goed’ aan elkaar gekoppeld en het resultaat is ‘super goed!’.

 

 

 

‘Bellissimo’:  volop in de rui!

Kampioenschappen

De goede prestatie op Perpignan zorgde er tevens voor dat mooie ereplaatsen werden behaald in de kampioenschappen:

  • 1e Keizer Grote Fond Z.L.U. 2016
  • 1e Pyreneeën Cup L.U.  2016
  • 1e Duifkampioen Jaarlingen Grote Fond Afdeling Limburg 2016
  • 1e Generaal kampioen Morgenlossing Fondclub Midden – Limburg 2016
  • 2e Europa Marathon 2016
  • 2e International Bony Omega 3 Cup Fondclub Midden – Limburg 2016
  • 2e Beste Duif Z.L.U.-vluchten 2 prijzen W.H.Z.B.-B.O.T.B. 2016
  • 2e Super Prestige L.U.  2016
  • 2e Marathon kampioen Fondclub Midden – Limburg 2016
  • 3e International Bony SGR Cup Fondclub Midden – Limburg 2016
  • 4e Fond Kampioen L.U.  2016

Een goede afsluiting met deze overwinning op Perpignan van een goed seizoen 2016


Hans Bodelier – Echt

Provinciaal Criterium Z.L.U. – Carcassonne ( Narbonne ):

‘Narbonneke’ brengt Jan Nijssen – Haelen de winst

 

Met een uitgestelde lossing en verandering van losplaats – Narbonne werd Carcassonne – kregen wij op deze wedvlucht in het provinciaal Criterium een bijzonder podium. Naast winnaar Jan Nijssen staat op plaats 2 Pierre Stammen uit Horn en als 3e klasseert zich Huub Joosten uit Grathem. Het bijzondere hieraan is dat deze liefhebbers in een en hetzelfde lokaal hebben ingekorfd, namelijk bij P.D.V. Tot Ziens in Neer. Hiermee onderstrepen zij nog maar eens het sterke spel van de hier inkorvende liefhebbers.

De winnares

Een jaarling duivinnetje van Jan Nijssen was alles en iedereen te snel af. ‘Narbonneke’ klaarde de klus met een snelheid van 1142 mpm. Niet onvermeld mag blijven dat ‘Narbonneke’ hiermee de snelste was van alle internationale Carcassonne-gangers en dat waren er maar liefst 18.681!

In de afstamming van ‘Narbonneke’ zien we aan vaders kant de duiven van Arie en Bert Saarloos uit Klaaswaal die weer teruggaan naar de edele Noël Peiren-duiven. De vader van ‘Narbonneke’ is een kleinzoon van de stamvader bij Saarloos, de ‘Zoon Prins Barcelona’ terwijl de moeder langs vaderskant uit dezelfde lijn komt.
De moeder van de winnares stamt uit de oude soort van Jan Nijssen zelf en die voert o.a. terug naar een broer van de 2e nationaal Dax van Thei Hermans uit Beringe. Goed presteren en vroeg op de uitslag staan heeft ‘Narbonneke’ dus van geen vreemde want de grootvader aan moederzijde won o.a. een 12e nationaal Dax in 2010 en de grootmoeder een 47e nationaal Dax ook in 2010.

 

 

Jaarlingen

Jan is maar wat trots op zijn ‘Narbonneke’, zij stal dit jaar de show maar haar hokgenoten deden nauwelijks voor haar onder. Op de 33e plaats in het Provinciaal Criterium klasseert zich een volle zus van de winnares en dat was nationaal goed voor plek 143. En met de 77e prijs klasseert een andere jaarling en heeft hij er 3 van de 4 in de prijzen.

Een dag eerder werd het afdelingsconcours verspeeld vanuit Cahors (morgenlossing). Een zus van ‘Narbonneke’ wint tegen 2.086 duiven de 42e prijs. Een bewijs dat de ‘Narbonneke-lijn’ uit het goede hout gesneden is.

Jaarlingen en de grote fond, is iets wat bij velen in het grote publiek niet samen gaat. Veel gehoord: ‘Als oude duif zijn deze jaarlingen niets meer waard’ terwijl anderen beweren dat de beste jaarlingen ook als oude als beste uit de verf komen.

Hoe ziet de oorbereiding voor het jaarlingen spel eruit?

Jan aan het woord: ‘Als jonge duif gaan ze met de Afdeling 4 keer de mand in tot Reims 260 km. Dat alles gebeurt zonder veel poespas. Zelf africhten is er bijna niet bij. Naast de verplichte paramixo enting komt de dierenarts er niet aan te pas. De jongen worden op de vluchten niet geklokt. Ik ben heel makkelijk “wat blijft dat blijft en weg is weg”. Na de jonge duivenvluchten in 2015 was het moeilijk selecteren. Voor mijn gevoel zaten er veel tussen die ‘het zouden kunnen’. De kwaliteit van de jonge garde was goed. Hoe ik dat weet? Instinct, anders kan ik het niet uitleggen. Waar ik naar kijk? De ogen: de pupil zie ik graag onderin liggen en schuin naar voren. De vleugel: ik zie graag de 3 buitenste pennen iets langer dan de rest. Duiven voor de morgenlossing moeten een smalle vleugel hebben zoals een zwaluw en rank van lijf zijn, echte atleten. Voor de middaglossing zie ik graag duiven die flinker van bouw zijn. En misschien wel het belangrijkste: de duiven moeten bij mij passen’.

In 2016 is half maart alles gekoppeld. Een aantal brengen jongen groot de rest mag overbroeden. Dat maakt voor het seizoen helemaal niets uit. Zijn de jongen twee weken oud verhuizen ze met de duivinnen naar het jonge duivenhok. Enkele jaarlingen werden dit jaar op Valence gespeeld, hier is de stand niet belangrijk.

Bij goed weer wordt op de eerste vlucht direct alles ingekorfd en gaan ze 3 weken achter elkaar mee. Daarna wordt teruggeschakeld naar 1x per 2 weken en dat is tot en met Lorris (460 km) begin juni. Na deze Lorris ben ik in de weekenden – alleen bij goed weer – zelf naar Meerssen gereden.

Vervolgens worden de duiven verdeeld over de vluchten. De jaarlingen gaan naar Agen en Narbonne. Ik probeer ze dan op een mooie stelling te brengen, op jonge of gewoon op eieren. ‘Narbonneke’ had op Agen verse eieren. Haar doffer zat op die vlucht ook in de mand en bij thuiskomst zijn ze door blijven broeden. Op jongen van een week ging ze de mand in. Die jongen in de schotel was denk ik haar motivatie.

Jaarlingen kapot spelen? Geloof ik niet. Ik zie het aan de duiven als ze thuis komen. Ze hebben niets geleden. Het ultieme bewijs dat ze het aankunnen. Goed – lees: vroeg – presterende jaarlingen worden ook goede oude duiven. Ze presteren zelfs nog goed als 5 jaarse! Beter bewijs dat ze niet kapot gespeeld worden als jaarling kan ik niet geven’.
Training en voer

Vanwege zijn werk als bouwvakker is Jan al vroeg van huis. Dat betekent dat het spel met de duiven hierin aangepast moet worden. ’s-Morgens komen de duiven dan ook niet los. In de middag om 15 uur geeft zijn echtgenote de nestduiven de vrijheid waarna Jan deze rond 17 uur weer binnenhaalt. Dan is er tijd om te poetsen en worden de duiven gevoerd. Om 18 uur krijgt de jonge garde de vrijheid en als deze weer in het hok zitten mogen om 20.30 uur de nestduiven weer van hun vrijheid genieten. ‘En als ze orde zijn – en dat waren ze dit seizoen – trainen ze heel goed’, vertelt Jan er trots bij.

Geef je speciaal samengesteld voer? Jan: ‘Ook dat is niets bijzonders. Twee delen vliegmengeling en 1 deel ruimengeling. Ik voer Paloma en Versele Laga. Het volle bak systeem past het best bij mij en….bij de duiven. Niet te veel poespas, het niet moeilijker maken dan het is want doen we al vaak genoeg’.

Tot zover Jan Nijssen die met een kleine hoeveelheid duiven al jaren van zich doet spreken op de grote fondvluchten. Maakt niet of het vluchten met middag- of morgenlossing zijn, met het winnen  van Carcassonne krijgt hij een fantastische beloning.

Hans Bodelier – Echt

Provinciaal Criterium Z.L.U. –  Marseille:

‘Miss Mistral’ bezorgt Lei Martens zege

Op een rustige zaterdagmorgen ben ik te gast bij de familie Martens. De naam Martens duikt de laatste jaren met regelmaat op in de kop van de uitslagen en hiermee bedoel ik niet alleen de podiumplaatsen die er te verdienen zijn – al zijn dat wel meestal de belangrijkste – maar ook de plekken die daar vlakbij zitten. En vaak gevolgd door een mooie serie die de totale uitslag dan toch veel meer glans geeft.

Deze keer ben ik te gast bij Lei Martens in Meers (Elsloo), die de hoogste eer in het Provinciaal Criterium binnensleept op de moeilijke Marseille 2016. Kenden we in 2015 de snelste Marseille ooit met 1411 mpm voor de winnaar – Jos Martens uit Stein – in de editie 2016 was de snelheid van de eerste duiven beduidend langzamer. Met ‘slechts’ 981 mpm werd deze Marseille een echte kuitenbijter voor de raspaardjes van het luchtruim. Het was ‘Miss Mistral’ die als eerst getekende de provinciale zege voor Lei binnensleepte.

Een verrassing?

‘Vroege duiven verrassen je altijd’, steekt Lei van wal. ‘Dat was nu zeker ook het geval. Zoals normaal zijn er hier tijdens de vluchten nogal wat ‘letters’ present en wordt er volop gespeculeerd over de aankomsttijden. Discussies die dan veelal gebaseerd zijn op meldingen in de voorvlucht. De Marseille – duiven komen normaal gesproken uit een andere richting dan de andere vluchten. Iedereen keek dan ook in de richting waar we de duiven verwachtten. Maar je hebt altijd uitzonderingen hierop. John (Smits) was de enige die richting voetbalterrein staarde en in een keer een stipje aan de horizon zag komen aanstormen. Toen hij het zeker wist spoorde hij mij aan rustig te zijn en zei dat er eentje was. Tja dan sta je wel even te kijken en zeker als ze dan ook nog aarzelt naar binnen te gaan. Seconden lijken dan minuten te duren. Uiteindelijk bleek later dat het allemaal toch nog goed uitpakte en was naast de provinciale zege ook de nationale triomf binnen. Alleen de internationale zege ging aan mijn neus voorbij. Jammer’.

Eerst getekende

Voor elke vlucht dubben de liefhebbers wie van de favorieten aan de kop van de poulelijst wordt neergezet. Niet alleen van belang voor kampioenschappen maar ook om te kijken of ze het zelf goed gezien hebben en hun grote favoriet  hun keuze waarmaakt. Op deze Marseille weten de eerste drie liefhebbers op de uitslag Lei Martens, Combinatie M. & R. Hermans – Voerendaal en Jos Martens uit Stein hun eerst getekende als eerste te klokken. Dat geeft aan dat alle 3 heel veel vertrouwen hadden in hun eerst getekende.

De eerst getekende bij Lei Martens had deze uitverkiezing mede afgedwongen door eerdere prestaties.  Waar in de reclamewereld vaak wordt gezegd dat ‘in het verleden behaalde resultaten geen garantie zijn voor de toekomst’, ligt dat hier toch anders.

Lei: ‘Dat mag je gerust zo stellen. De ‘870’ liet zich als jaarling al direct zien en scoorde toen een 30e provinciaal Agen (182e nat.) en 103e provinciaal Marseille (524e nat.). Nu in 2016 heeft ze Valence (673 km) gevlogen en wint ze de 10e in het Afdelingsconcours tegen 2.316 d. Vervolgens was ze op  Agen Z.L.U. (845 km) ook weer als eerste thuis en dat was goed voor de 13e provinciaal (741 d.) en 28e nat. tegen 6.897 d. Na 2 van zo’n top-resultaten begint het dan toch een beetje te kriebelen en vraag je je af: ‘wat heeft ze nog meer in huis?’

 Goede duiven

Het behalen van top prestaties in welke sport dan ook is mooi maar wat vaak vergeten wordt is de weg er naar toe. Bijvoorbeeld schaatsers die in de winterperiode  op de verschillende afstanden tijden voorleggen die bijna niemand voor mogelijk houdt. Dat komt niet zo maar aanwaaien, daar gaat een heel nauwkeurig opgebouwde voorbereiding  aan vooraf: trainingskamp, hoogtestage, krachttraining, gezonde voeding en ga zo maar door. En je moet er aanleg voor hebben.

In de duivensport is dat in feite niet anders. Gooi je er in de voorbereiding met de pet naar dan mag geen absolute top prestaties verlangen. Misschien nog belangrijker is dat je het materiaal – de juiste duiven – voor moet hebben om in dit geval de marathonvluchten aan te kunnen. Tijdens mijn bezoek heeft Lei de uitspraak ‘goede duiven’ misschien wel 100 keer gedaan. ‘Daar draait alles om, dat is het belangrijkste, goede duiven! Heb je die niet dan wordt het moeilijk om top prestaties te leveren’.

‘Ik heb in de loop der jaren heel wat liefhebbers bezocht, veel duiven gezien en in handen gehad. Uiteindelijk ben ik toch in eigen omgeving gebleven toen er werd overgeschakeld naar de grote fond. In het Limburgse zitten veel goede liefhebbers en dito duiven, dan moet je niet ver gaan zoeken. Mijn basis heb ik opgebouwd met duiven van fond crack Hub Nijsten uit Geulle, vriend Thei Daalmans uit Elsloo, wijlen Huub van Mulken uit Beek, Jos Martens uit Stein en Kurvers – de Weerd uit Hulsberg.  Stuk voor stuk liefhebbers die een goede stam hebben opgebouwd en bovenal goede prestaties neerzetten. Vervolgens zijn er maar drie criteria die tellen: kweken, spelen, selecteren. Dat is de weg die ik volg en uiteindelijk kom je zo tot goede duiven’.

Lei Martens


Voorbereiding

Een aantal jaren geleden vond Lei dat er een verandering in de spelsoort moest plaatsvinden. Tot dan werd voor het merendeel het traditionele weduwschap beoefend. Dat marcheerde goed maar hij vond dat er te veel duiven thuis zaten waar hij geen enkele idee van had wat ze in hun mars  hadden.

‘En dat is natuurlijk doodzonde. Juweeltjes van duivinnen in de ren zien zitten en geen prestaties. Dat was het moment dat ik besloten heb totaal weduwschap te gaan spelen. Zo haal je alles uit je duiven en breng je je stam op een hoger niveau omdat je nog beter kunt selecteren. Ik speel nu 3 jaar op deze manier en de slechtste prestatie van de weduwduivin en is een 10e prijs provinciaal’.
Zeker niet slecht, hoe ziet dat systeem en dus de voorbereiding er uit?
Lei gaat verder: ‘Het is een simpel systeem. Drie hokken, links en rechts zitten de doffers en er tussenin de duivinnen. Ik heb altijd gemeend dat je alle gaatjes en kieren dicht moet maken zodat ze zich niet kunnen zien. Geloof er niet in dat dat noodzakelijk is, horen doen ze elkaar toch! Tussen beide hokken heb ik aan de buitenkant een kleine ren met houten roostervloer gemaakt. Hierin zitten de duivinnen tijdens het seizoen elke dag, maakt niet uit of het regent of de zon schijnt. Ik denk wel eens: ‘Zal ik ze toch naar binnen laten omdat het te veel regent?’ Als ik dan de ramen openzet blijven ze toch buiten zitten, dus….. Onderling paren? Geen last van, al moet je natuurlijk wel opletten. Als ze echt te driftig worden laat ik ze even bij de doffers, dan is dat probleem weer opgelost. Zoals gezegd bevalt dit systeem goed alhoewel…..ik voor 2017 toch iets ga veranderen. Ik heb gemerkt dat als beide partners thuis zijn beiden niet de volle aandacht voor elkaar hebben. De doffer of de duivin zit er dan moe bij en dat is voor de motivatie niet het allerbeste. Ik ga de doffers van de weduwduivinnen niet meer spelen. Is de vaste partner (nog) niet thuis dan wordt wel een andere gezocht maar dat is volgens mij toch niet het beste’.

Koppelen gebeurt hier half maart, alle duiven brengen een jong groot en mogen dan nog een keer op eieren komen. Na zo’n 5 tot 7 dagen gaan alles op weduwschap, dat is zo eind mei. Alles wordt ingespeeld op de afdelingsvluchten en eind mei staat dan een 500 km-vlucht (Bourges) op het programma. En dan wordt verwacht dat ze zich laten zien. Tussen Bourges en Agen gaan ze elke week de mand in. Voorkomen moet wordend at de duivinnen onderling gaan paren, dus 1 of 2 keer per week komen ze bij de doffer of de deur wordt op een kier gezet, dat is vaak ook al voldoende.

Extra training

Het trainen aan huis is een manier de duiven in topconditie te brengen. Iemand die wil winnen is altijd bereid iets extra’s te doen.  Voor deze Marseille is dan ook niets aan het toeval overgelaten. ‘Klopt! Vanaf zo’n 5 dagen voor het inkorven heb ik de duivinnen elke avond gelapt op zo’n 80 km. En dan niet lossen om bijvoorbeeld 18 uur, nee op dusdanig tijdstip dat ze nog net thuis kunnen komen, elke keer rond 21.05 uur of 21.10 uur. Voor en na het lapvluchtje worden geen doffers getoond. In die periode is het alleen ‘trainen, eten, rusten en weer trainen’.  Soms komen ze dan in de schemer thuis en dan is het hopen dat ze op de vlucht net wat langer doorvliegen dan de concurrentie’.

De winnares ‘Miss Mistral’

Zij is misschien mede aanleiding tot een wijziging in het spelsysteem voor 2017. Lei lachend: ‘Dat zou best wel eens zo kunnen zijn. ‘Miss Mistral’ is best wel een aparte duivin die ook nog eens eenkennig is. Zij heeft een vaste partner, een bonte doffer, en heb gemerkt dat ze geen ander wil. Steeds weer terug naar die bonte doffer. De aantrekkingskracht van de vaste partners is volgens mij een van de pijlers van succes. Motivatie is heel belangrijk, maakt niet uit op welke manier’.

De aantrekkingskracht van haar bonte doffer heeft er vast en zeker toe bijgedragen dat ze op Marseille haar ultieme prestatie heeft kunnen leveren! Vanaf dat moment gaat ze als ‘Miss Mistral’ door het leven.

 

 

 

De uitspraak ‘goede duiven’ wordt bij het bekijken van de afstamming van ‘Miss Mistral’ nog maar eens bevestigd. Haar vader ‘Nieuwe Bandiet’ is onder andere een broer van de 7e afd. Cahors en 13e nat. Agen en heeft als vader de ‘Bandiet’ stamvader en topkweker uit ‘Irunha’ 1e nationaal Irun van Thei Daalmans terwijl de ‘Nieuwe Bandiet’ als moeder een kleindochter van ‘Perpignan King’ bij Kurvers – de Weerd is.
‘Miss Sagan’ is de moeder van ‘Miss Mistral’ en komt uit ’t Streepke’ een absolute topper op de nationaals  terwijl de ‘Sagans-moeder’  weer een dochter is van ‘Irunha’ 1e nationaal Irun.

Met goede duiven naar de top!!

Hans Bodelier – Echt

Wedvlucht sponsor:

Zaal Mirage – Susteren

www.zaalmirage.nl

 

Provinciaal Criterium Z.L.U. –  St. Vincent:

Prooi voor Gebroeders van de Weerdt – Meerssen

De Gebroeders Hay en Theo van de Weerdt, monumenten in de duivensport. Zij vierden al grote successen op de grote fond toen de meesten er nog aan moesten beginnen. De grote fond heeft altijd hun voorkeur gehad en heeft dat nog steeds. Stad en land reisden zij af om duiven te bekijken maar ook om er nieuwe bij te halen die hun succes op fond nog kon vergroten. Zij bezochten liefhebbers als Hector de Boe in Koekelaere, Pol Bostijn, Oscar Devriendt, je kunt de namen niet allemaal terug halen maar er waren niet veel hokken van naam en faam die geen bezoek hadden gehad van Theo of Hay van de Weerdt.

In de jaren 70 van de vorige eeuw vierden zij hun grootste successen. Plakboeken komen op tafel met prachtige reportages en opsommingen van hun geweldige prestaties. Het was al in 1974 dat zij de nationale zege behaalden op Barcelona, toch nog altijd de meest aansprekende vlucht in de duivenwereld. Wie Barcelona weet te winnen vergaard hiermee roem die nooit meer vergaat. Dat winnen is een maar grote series neerzetten is van een andere orde.  In een van de reportages staat te lezen dat zij in 1982 een Barcelona-serie scoorden waar iedereen stil van werd en misschien nooit meer herhaald is. Op deze Barcelona korfden de Gebroeders 33 duiven en dat was behoorlijk veel in die tijd. De eerste dag klokten zij 17 duiven en uiteindelijk wonnen er maar liefst 27 prijs. Zou toen de rubriek  ‘Nadoen’ al hebben bestaan zouden zij er ongetwijfeld in zijn vermeld. Barcelona heeft dan ook een speciale plek bij Hay en Theo. Hun ultieme droom in de komende jaren is een keer de Cup van Vlaanderen voor de eerste 10 getekenden op Barcelona te winnen, een hele uitdaging die ze graag aangaan. Enkele historische wapenfeiten van weleer zijn het winnen van de nationale marathon in 1977 en de Europa Beker in 1981. En zo zijn er ongetwijfeld nog veel meer.

Theo kan hierover en over zijn hokbezoeken in binnen- en buitenland nog heel wat anekdotes vertellen en als hij eenmaal op zijn praatstoel zit, is er geen houden meer aan. Alleen al hieraan zou je een heel interessante reportage kunnen wijden. Maar dat is niet de directe reden voor mijn bezoek.

 

Hay en Theo van de Weerdt


2016

In het voorbije seizoen wisten zij ook weer mooie resultaten neer te zetten met als hoogtepunt de overwinning in het Provinciaal Criterium Z.L.U. vanaf St. Vincent. Zij korfden 7 duiven in en scoorden als volgt: 1-18-28-38-39. Nationaal was dat eveneens goed voor 5 prijzen en werd het 8-133-217-293-327.

De provinciale zege werd binnengehaald door de NL14-1309559, een doffer die op weduwschap wordt gespeeld. Als jaarling is hij mee geweest op Bergerac en Cahors. In het seizoen 2016 was hij op  Pau hun eerste duif aan de 34e prijs provinciaal om vervolgens na enkele weken rust de zege palm binnen te halen op St. Vincent.

Ik schreef hiervoor al dat hij uit het goede hout gesneden is end at blijkt eens te meer als ik de afstamming van deze geweldenaar bekijk. Voor 75% is hij afkomstig uit de geweldige Klamper-lijn van Cor de Heijde. De overige 25% wordt langs moederskant gevormd door een doffer van Freialdenhofen en Zonen. De ouders van deze St. Vincent winnaar komen via vriend John Steijns, die dan ook meedeelt in het succes van de St. Vincent-overwinning. In 2007 werd samen met John Steijns het eerste bezoek aan Cor de Heijde gebracht. In combinatie met duiven van hun oude stam worden met de kruisingsproducten steeds betere resultaten behaald.

Baas

Op het hok van de Gebroeders van de Weerdt is het Hay die de scepter zwaait terwijl Theo ook nog apart speelt onder de naam Mevrouw van de Weerdt.  Een situatie die nog voor onderlinge concurrentie tussen de broers zorgt. Ieder heeft zo zijn eigen mening en eigen manier van duiven spelen en verzorgen, en dat is nogal eens aanleiding voor verhitte discussies tussen de broers omdat ze op dat punt niet altijd eenzelfde mening hebben.  Wat te denken van het systeem dat Hay tijdens het seizoen volgt. ‘Ik probeer er alles te doen om besmettingen tegen te houden en tricho is daarbij de grootste spelbreker. En je kunt er zelf wat aan doen, is misschien veel werk maar het helpt. Hoe? Vanaf het moment dat de duiven op weduwschap gaan en dus de voorbereiding op de vluchten begint, krijgen alle duiven apart in hun nestbak een bakje met drinkwater. Iedere duif drinkt apart en zo voorkom je besmetting. Drinken ze allemaal tegelijk aan de drinkbak  dan kun je besmetting niet meer  tegenhouden. Je weet namelijk niet welke duif  in welke mate drager is van tricho, de een wat meer dan de ander. En als ze zich hier besmetten is het te laat. Maar dat is nog niet alles: elke dag worden die drinkbakjes uitgewassen in warm water! Een heel karwei maar ik geloof er heilig in. Het komt  dan ook bijna niet voor dat de duiven tricho hebben. Daarnaast denk ik ook dat dat komt door het regelmatig toedienen van knoflook.  Heb je vandaag ‘Duifke Lacht’ gelezen? Lees dat artikel van Dr. Duchatel eens, daar wordt nog eens bevestigd dat duiven met tricho geen fatsoenlijke prestaties kunnen leveren. Knoflook onderdrukt tricho en het is puur natuur. Het is een ouderwetse methode die nog altijd doeltreffend is mits je maar niet overdrijft’.

Van de Weerdt-allerlei

Hay Theo
Jonge duiven opleren? Zeker tot zo’n 300 km, niet forceren maar moeten wel worden afgericht. Late jonge duiven moet je heel zeker opleren ander zijn ze te stom
Jaarlingen en de fond? Jazeker. Valences, Bergerac en Cahors, prijsvliegen hoeft niet wel ervaring op doen. Nee zeker niet, die moeten eerst rustig uitgroeien en dan pas op de fond worden ingezet.
Kweken uit vliegduiven Ja, waarom niet. Maakt voor het latere weduwschap niets uit. Nooit problemen gehad met pennenrui. Op deze manier ontdek je misschien wel weer nieuwe koppels die goede duiven leveren.
Bijgeloof Dat ben ik, ik probeer altijd een oneven aantal duiven in te korven, geen speciale reden voor. Daar moet ik mee lachen.
Goede prestaties komen vanzelf Als dat waar was….was ik snel klaar, maar dat is niet zo. Je moet er moeite voor doen, niets aan het toeval overlaten, maakt niet uit welk onderdeel van het spel het betreft.
Elke duif kan Barcelona aan? De concurrentie is moordend, de voorbereiding en de vorm van de dag spelen ook een heel grote rol. Is het een makkelijke dan misschien wel. Er zijn weinig duiven die een Barcelona aankunnen als het zwaar is.
Vast ritueel? Goede verzorging hele jaar door, wordt wel eens vergeten, je moet er elke dag ‘staan’. Elke maandag behalve op de maandagen dat wordt ingekorfd: knoflookpoeder met levertraan over het voer. Onderdrukt tricho.
Weg naar succes Die is lang…….maar als je goede duiven haalt komt dat er altijd uit. Zorgen dat de duiven super gezond zijn, ook als je aan de kweek begint. Gezondheid staat voorop.
Medisch Producten Henk de Weerd maar zeker niet overdrijven Producten Henk de Weerd maar zeker niet overdrijven

 

Tot zover de Gebroeders van de Weerdt aan het woord. Ambitie is er nog volop en dat zullen ze ons de komende jaren wel laten zien, verzekeren ze mij bij het afscheid. De concurrentie is gewaarschuwd.

Hans Bodelier – Echt

 

Wedvlucht sponsor:

Café De Weegburg – Echt

Tel. 0475 – 48 1347

 

Provinciaal Criterium Z.L.U. –  Barcelona

Gebr. Gommans nummer 1!

 

Barcelona, de stad van waaruit Christoffel Columbus koers zette naar de nieuwe wereld om uiteindelijk Amerika te ontdekken. Maar Barcelona ook bekend van de stad van de Sagrada Familia, de imposante basiliek van Antoni Gaudi en niet te vergeten La Rambla. Barcelona,  sportbolwerk van alle sporten die men zich maar kan bedenken en ondergebracht in de FC Barcelona, meest bekend vanwege het geweldige voetbalteam. Barcelona,  ook bekend vanwege de Olympische Spelen waar de Nederlandse equipe boven zich uitsteeg met onverwachte gouden plakken.

Maar ook in de duivenwereld staat Barcelona bekend vanwege  jaarlijkse internationale duivenklassieker. Een fondklassieker die boven alles uitsteekt en waar heel de duivenwereld ieder jaar weer naar uit kijkt. Barcelona heeft iets magisch, deelnemen is leuk, maar deze klassieker winnen bezorgt  de liefhebber eeuwige roem.

In veel duivenhuishoudens is de Barcelona datum vet aangekruist op de kalender, met in het achterhoofd dan moet het gebeuren.  Zoals op alle vluchten wel het geval moet op deze marathon van het luchtruim worden afgerekend met de soms zware weersomstandigheden (warm, wind op kop) en tellen de laatste kilometers echt het zwaarst.

De jaargang 2016 was er een die kan worden gerekend tot de zwaardere edities die we tot nog toe gekend hebben.

Noord – Limburg

In het Provinciaal Criterium werden 674 van de in totaal 920 Limburgse Barcelona-gangers gedubbeld.  Naar gelang de eerste aankomsten bekend waren en duiven dichterbij de thuisbasis van de Gebroeders Jack en Piet Gommans in het Noordlimburgse Sevenum gemeld werden, liep de spanning hoog op. Hun jarenlange verlangen een keer een topprestatie op de koninginnenvlucht van het luchtruim neer te zetten was ongekend groot.

Dat alles werd nog een extra gevoed doordat in 2015 hun broer Hans de Barcelona-zege in het Provinciaal Criterium wist binnen te halen. Al mijmerend over de zege van hun broer vroegen zij zich hardop af: ‘Waarom kan dat hier nou niet eens een keer gebeuren?’  De gedachte aan wat dat allemaal zou kunnen betekenen was nog niet beantwoord of er viel een duif op de klep. ‘Dat was toch wel een complete verrassing, je hoopt het zo vurig en dan gebeurt het. Schitterend!’

Beide broers zien het nog steeds voor zich alsof het zojuist gebeurd is. Provinciaal de primus van Barcelona, niet te geloven. Op provinciaal niveau evenaren ze daarmee de prestatie van hun broer in 2015 maar nationaal steken ze hem de loef af: zij winnen de 4e nationaal terwijl Hans de 6e nationaal won in 2015. Rivaliteit tussen de broers?

‘Gezonde rivaliteit dan wel. Het is toch leuk als je elkaar zo kunt beconcurreren. We gunnen het elkaar ook. Ieder beleeft de duivensport op zijn eigen manier en je probeert steeds zo hoog mogelijk te scoren’.

De winnaar: ‘Manuel’ NL12 – 1862683

Een mooie, goed gespierde kras doffer die het van geen vreemde heeft. De vader komt rechtstreeks van fondcrack Christ Musters uit Hoogerheide en is langs vaderskant een kleinkind van broer 1e nationaal Barcelona terwijl aan moederskant ‘Samurai’ te zien is, 1e nationaal Barcelona bij Bram Walpot.

De moeder van ‘Manuel ‘ komt van plaatsgenoot en fondmatador Jo Jeurninck. Hier veel duiven die vroeg wisten te presteren op de marathonvluchten Barcelona en St. Vincent. Het exploot op Barcelona heeft hij van geen vreemde!

 

 

 

Bijhalen

De broers Piet en Jack Gommans zitten al heel wat jaren ‘tussen’ de duiven. Hun oogappel is Barcelona. Deze vlucht staat centraal in hun fondbeleving maar dat wil niet zeggen dat ze de andere marathonvluchten links laten liggen.

In koor: ‘We zijn niet ontevreden over de prestaties op de marathonvluchten, maar Barcelona is iets speciaals. We zijn altijd op zoek naar Barcelona-duiven. We blijven niet stilzetten en hebben de laatste jaren dan ook al heel wat duiven bijgehaald. Met de ene ‘soort’ zijn we beter geslaagd dan de andere.  Je moet een goed gevoel hebben bij de duiven die je haalt en…….bij de liefhebber! Is dat er niet dan wordt het al een moeilijk verhaal. De ‘leverancier’ moet je ook iets willen gunnen. We weten dat het niet gaat, maar eigenlijk zou je de liefhebber erbij moeten krijgen. Daardoor zou de kans op succes groter zijn en de weg er naartoe wellicht makkelijker. Na dit succes gaan we nog harder werken aan de opbouw van een ‘Barcelona-hok’. We geloven in de duiven die we de laatste jaren hebben bijgehaald en gaan daar gericht mee kweken’.

Voorbereiding 2016

Beiden zijn actief in het arbeidsproces en dat is soms wel eens belemmerend. Piet: ‘We spelen in de voorbereiding het liefst in het weekend. Probleem is dat het weer niet altijd meewerkt en dan moet je wel eens andere keuzes maken en overschakelen naar de midweekse vluchten. Het liefst spelen we vanaf de eerste vlucht maar we kijken wel naar het weer. De jaarlingen komen als eerste aan de beurt en de oude duiven gaan mee vanaf zo’n 200 km. Alles gaat elke week de mand in, zo’n 6 vluchten achter elkaar tot Sens (406 km). Dat is voldoende. Bourges? Nooit, wij vinden dat 400 km voldoende is. Ieder moet dat naar eigen gevoel invullen’.

Jack gaat verder: ‘We spelen het klassieke weduwschap met doffers. De weduwnaars brengen geen jong groot en na een eerste koppeling wordt begin mei herkoppeld en na enkele dagen broeden gaat alles op weduwschap. Duivin tonen? Nooit! Je kunt het gemakzucht noemen maar wij vinden ook dat de duiven rustiger de mand ingaan dan wanneer ze worden opgehitst door de duivin te tonen. Zo brengen de weduwnaars ook na het seizoen geen jong groot. We voelen ons goed bij dit systeem en als de prestaties goed blijven, moet je vooral niet te veel gaan sleutelen aan je eigen systeem’.

Plezier

Op de vraag wanneer een duif goed is om in te korven, geven de broers aan dat de duif dat uitstraalt.

Jack: ‘Duiven die in vorm komen gaan glanzen, krijgen mooie rode poten, ze wegen bijna niets en de gedragingen binnen en buiten het hok worden anders. Je ziet het aan het vliegen, ze hebben er lol in en gaan vaak als een vlinder door de lucht. Je houdt je hart vast bang als je bent dat ze ergens tegenop knallen. En wat we vaak zien: ze zoeken plekken op waar ze normaal niet gaan zitten.  Allemaal tekenen dat ze top zijn en prestaties kunnen leveren die je versteld doen staan. Kijk maar naar deze Barcelona!’

 

Jack en Piet Gommans


Tot slot

Komt de toekomst van de duivensport aan de orde. Piet en Jack vinden het bijzonder jammer dat onze mooie duivensport zo hard achteruit holt. Er is weinig aanwas. ‘Veel is al geprobeerd om die aanwas wel te krijgen, bij jong en oud. Maar helaas blijft dat een groot probleem. De oplossing hebben wij ook niet. Het is te hopen dat de NPO-enquête goede oplossingen aandraagt’.

Tot zover de Barcelona-winnaars Piet en Jack Gommans die er in 2016 voor zorgden dat gezegd kan worden, het Barcelona winnen ‘dat zit bie ôs in de femilie’!

Hans Bodelier – Echt

 

Wedvlucht sponsor:

Sportblad De Duif – Antwerpen B.

www.deduif.be

 

Provinciaal Criterium Z.L.U.:

‘Gehamerde’ bezorgt Jan Stevens provinciale Agen-zege (oude)!

 

Jan Stevens zit al zijn hele leven tussen de dieren waarbij de duiven bijna altijd op nummer 1 hebben gestaan. In het verleden wist hij al een 1e internationaal Pau te winnen en liefst 3x was hij primus op nationaal München.  De internationale zege op deze Agen was natuurlijk ook goed voor de 1e prijs in het Provinciale Z.L.U. Criterium in het Limburgse brons groen eikenhout.

‘De Gehamerde’

Deze doffer van jaargang 2014 bezorgde Jan deze mooie zege en draagt er wellicht toe bij dat hij weer verlost wordt van het anti-duivenvirus waar hij mee geplaagd wordt (verderop meer hierover).

‘De Gehamerde’ is volgens Jan is heel bijzondere en aparte duif. Een duif die hij zo terug kan vinden en dat nog wel geblinddoekt!
Jan hierover: ‘Het is moeilijk  onder woorden te brengen welk gevoel ik bij sommige duiven heb. Het is niet zo dat een goed gebouwde duif er ook eentje is die goede prestaties levert. Daar komt toch wel iets meer bij kijken. Ik zal proberen te beschrijven wat ik voel als ik ‘De Gehamerde’ in handen heb. Hij bezit een spieren bundel die eenmalig is. Spieren die vanaf het moment dat je hem in handen neemt steeds in beweging zijn en blijven. Dat voel je door zijn hele lijf. Op die spieren staat zoveel spanning of druk waardoor er als het ware een druk van binnenuit ontstaat.  Zoiets heb ik nog nooit eerder gevoeld. Dat is echt bijzonder. Daarbij heeft hij een super zacht verenpak dat het hele jaar door glanst. Met zijn felle geeloog is het een duif die je aankijkt en volgt wat je in de hokken doet. Ik zie dat graag, want dat zijn volgens mij toch de betere. Jammer genoeg hebben we er daar altijd te weinig van.

 

Kleur van het oog belangrijk?

‘Ik hecht daar niet al te veel waarde aan. Bij het koppelen probeer ik wel te voorkomen dat de partners twee dezelfde ogen hebben. Wat de waarde van de ogen voor de vlieg en kweek is, weet ik absoluut niet. Ik vind dat ook niet zo belangrijk. De vader van ‘De Gehamerde’ is een witoger en de moeder een geeloger. Het heeft blijkbaar goed bij elkaar gepast. Wat ik veel belangrijker vind is het hebben van een binding met je duiven. Je duiven proberen goed te motiveren voor het leveren van een topprestatie, dat is belangrijk.

Motivatie

Jan: ‘Dat is iets wat je op allerlei manieren kunt doen, maar bovenal moet je zien wat er in het hok ‘speelt’ en gebruik maken van de mogelijkheden op het juiste moment. Territorium verdedigen en vergroten is dieren eigen, dus bij duiven is dat niet anders. Vaak willen duiven een van de bovenste broedbakken op het hok hebben. Bij ‘De Gehamerde’ was dat niet anders. Hij had een bak op de bovenste rij. Zoals bij veel liefhebbers was het hier niet anders en waren er in de aanloop naar de fondvluchten veel duiven gesneuveld. Een aantal keerden niet terug van de oefenvluchten en andere sneuvelden tijdens de dagelijkse trainingen rondom het hok. Vreemd? Helemaal niet. Je weet dat we hier in een bosrijke omgeving wonen. Een omgeving dus waar ook veel vogels zitten en met name ook roofvogels. Mooie dieren, maar een pest voor onze duiven. Voor het begin van de fondvluchten ben ik er daardoor zeker 20 verspeeld. En dan lig je al een straatlengte achter, want het zijn meestal ook nog de duiven waarvan je iets verwacht die sneuvelen. Het is jammer en we kunnen daar niets aan doen. En: de duiven zullen toch moeten trainen!

De uitspraak van Johan Cruijff  ‘ieder nadeel heb zijn voordeel’ is hier ook van toepassing. Ik meen zeker te weten dat ‘De Gehamerde’ uit het wegblijven van hokgenoten zijn voordeel gehaald. ‘De Gehamerde’ ging op zoek naar uitbreiding van het territorium en pikte een nestbak van een hokgenoot  – de ‘655’- in de onderste rij, in. Ik had dat gezien en sloot 2 weken lang of ‘De Gehamerde’ of de ‘655’ op in zijn nestbak. Als ze los op het hok waren , was het vechten en zat de ene bij de andere in de bak waardoor ‘De Gehamerde’ zo gemotiveerd was. Het resultaat is bekend’.

En vervolgt Jan: ‘Elke vlucht in de voorbereiding dat ik ging inkorven zei ik tegen Ron (de inkorver) ‘Dat is ie!!’. Omdat ik in de voorbereiding niet voor prijs speel kan ik natuurlijk niet  bewijzen dat ‘de Gehamerde’ een 2e prijs in het samenspel had kunnen winnen op Reims. Dat was ook de enige keer geweest dat hij in de voorbereiding prijs had kunnen spelen. Hij heeft alles bewaard voor zijn exploot op Agen’.

Afstamming

Enkele jaren geleden had Jan met de NL10 – 2022166 ‘Nachtvlieger’ een geweldenaar op de hokken die niet alleen diverse asduiftitels won maar in 2014 ook 2e nationaal St. Vincent Z.L.U. (3.824 d.), 15e nationaal Perpignan (6.414 d.) en 41e nat. Pau (3.020 d.).

Deze ‘Nachtvlieger’ is een volle broer van de vader van ‘De Gehamerde’, NL10-2022165 en werd nooit gespeeld maar direct op het kweekhok gezet. In deze lijn zit de ‘Pau-man’, 1e internationaal Pau 1999 bij Jan Stevens. Een samensmelting van de rassen Jan Theelen, van der Wegen en een duivin van No Theunissen.
De moeder van ‘De Gehamerde’ komt rechtstreeks van de fondmatadoren Pierre en André Paulssen uit Roosteren en is een kleindochter van de gekende ‘Tafi’ van Wijnands en Zoon gekoppeld aan een duivin van Gijs Dolleweerd. Duiven waar Paulssen en Zoon ook goed mee zijn geslaagd.
‘De Gehamerde’ heeft het dus van geen vreemde!

Het anti duivenvirus

Ik had er nog nooit van gehoord. Jan omschrijft het als ‘er zijn van die momenten dat het belang van de duivensport uit het oog wordt verloren. Onnodig commotie komt over verenigingsbesluiten en dan gaat het plezier in de duivensport wel eens verloren. En kun je wel eens last krijgen van het anti duivenvirus’.

Plannen

Door het geweldige succes met ‘De Gehamerde’ is het anti duivenvirus naar de achtergrond verdrongen, alhoewel……….. ‘Ik ga het toch rustiger aan doen, meer genieten van alles. Ik heb je mijn nieuwe volières laten zien. Dat is mijn tweede hobby: vogels en sierduiven. Ik wil daar van gaan genieten en ook gewoon thuis meer genieten. Niets moet alles mag’.

Maar toch is het heilige (duiven)vuur nog niet gedoofd! ‘Ik zou nog wel eens willen knallen op Barcelona, maar dan moet je nog enkele jaren geduld hebben’.  Het anti duiven virus is snel overgeslagen in een pro duivenvirus. De concurrentie is gewaarschuwd!

 

Hans Bodelier – Echt

Wedvlucht sponsor:

Vollebregt Flowers – Team Vollebregt

www.teamvollebregt.nl

Provinciaal Criterium Z.L.U.: Agen jaarlingen

‘Bingo voor van den Bosch / Grolleman’

De Zeeuws – Limburgse combinatie van Lida van den Bosch en Paul Grolleman deed op Agen jaarlingen oude tijden herleven aan de Kleikoelenweg 69 in Landgraaf. Jarenlang het domein van Fons van Ophuizen en Mariet Marell, een duo dat op de fraaie hokken de ene na de andere fantastische prestaties neerzette. Toen Paul zich hier 3 jaar geleden vestigde, was de vraag ‘hoe lang zal het duren voordat hij in de voetsporen treedt van zijn illustere voorganger’.  Daarbij moeten we niet vergeten dat Paul de duivensport met de paplepel binnenkreeg en wel van een andere grootheid in de Limburgse duivenwereld, zowel op bestuurlijk als sportief niveau, diens opa Jan Cobben uit Nuth.

Waar we ons namen bij Fons van Ophuizen herinneren als ‘Jelte’ 1e nationaal Marseille, ‘Rambo Barcelona’, ‘Etterbak’ en bij Jan Cobben was het de ‘66’ wat de klok sloeg, moet Paul in de voetsporen van zijn voorgangers proberen te treden.

Agen Jaarlingen

‘De vlucht van de waarheid’, moet Paul gedacht hebben. Hij verscheen aan de start met een prachtige ploeg jaarlingen, 25 stuks. En dat hij het goed gezien had bleek al gauw toen de eerste meldingen binnenkwamen. In het Provinciaal Criterium Z.L.U. eiste hij tegen 554 duiven de overwinning voor zich op. De totale uitslag: 1-10-11-19-25-32-49-61-76-86-96-104-112-134 en 138, 15 prijzen. Top! Als we dan ook nog zien dat hij beslag legt op de 2e plek in het nationale concours en 4 duiven heeft bij de eerste 100, krijgt dit resultaat nog meer glans.

De liefhebber

Wie is Paul Grolleman? Een jonge 30tiger, die al bijna zijn hele leven in de duivensport zit. Vroeger met opa Jan Cobben nu in compagnonschap met Lida van de Bosch. Paul zwaait de scepter aan de Kleikoelenweg. Een liefhebber met een duidelijke visie op het gebied van de duivensport. ‘Zeker weten’, steekt Paul van wal. ‘Ik ben altijd op zoek naar goede duiven en  denk dat ik die voor een deel gevonden heb. Het overgrote deel van de duiven die hier zitten komen van Fons van Ophuizen aangevuld met duiven van Jan Cobben. Het beste van beide ga ik kruisen en heb daar het allerbeste gevoel bij. Jaarlijks worden er 20 – 30 jongen rechtstreeks van Jac van den Bosch aan toegevoegd. En natuurlijk uit het allerbeste wat Jac heeft zitten: Wijnands en Zoon, Batenburg Klaaswaal, Saarloos Klaaswaal, George Carteaus enz.

Kweken, spelen, selecteren iets anders bestaat er niet om er achter te komen of je over de goede beschikt en er een goede kweekstrategie op nahoudt. Dat alles met het oog op het goed presteren op de nationals van de Z.L.U., de internationale vluchten dus. Alles is gericht op de morgenlossing met soms een afdelingsvlucht met ochtendlossing erbij. Duiven moeten ’s-avonds thuis kunnen komen na een dag ‘hard werken’. Dat is het mooie aan het Z.L.U.-spel. En voor mij is ook belangrijk: bij de internationale vluchten is alles goed geregeld, geen gezeur over wel of niet lossen. Bij de middaglossingen is hierover altijd discussie omdat de NPO geen fatsoenlijk beleid heeft op dat gebied. Ik streef naar de absolute top waarbij de nationale marathon de stip op de horizon is waar ik naartoe wil. In 3 jaar tijd al 4 keer absoluut in de top. Dat zijn kippenvel momenten waarvan ik er nog veel van wil beleven’. Ambitie genoeg dus, maar hoe zagen die eerste jaren er dan uit?
 

          Paul Grolleman


Goed begin

We beperken ons hier tot de strijd in het Limburgse land waar bij Fondclub Midden – Limburg de beste Limburgse liefhebbers om de hoogste eer strijden. Op de nationale vluchten wordt hier o.a. gestreden om de Super Cup. In 2014 eindigde Paul hier als 4e, in 2015e als 6e en in de editie 2016 staat hij als 3e op het podium tussen de crême de la crême van de Limburgse duiventoppers. Daarbij o.a. een 5e en 12e plek bij de interantionale jaarse asduiven Agen – Narbonne met 2 prijzen, de 8e plek in de Nationale Marathon der 8 getekende enz.
In voorgaande seizoenen werd al een 5e nationaal Tarbes, 13e nationaal Agen, 31e nationaal Narbonne enz. gewonnen. Prachtige prestaties waar menigeen jaloers op zal zijn.

De Agen-winnares

Een mooie, goed gebouwde vetblauwe duivin wist de provinciale zege binnen te halen. Een duif wiens voorvleugel uitzonderlijk kort is en super mooie spieren heeft. Spieren die blijven bewegen als je haar in handen neemt. Haar oog is echt een lust voor het oog: veel kleuren, een echte regenboog zouden kenners zeggen. Paul ziet dat graag: ‘Al heb ik er geen verstand
van maar ik zie graag een heel donker oog. Of het goed is zal de uitslag bewijzen. Als ik de resultaten bekijk vanaf de start, moet er toch wel iets goeds in zitten’.

In de afstamming van de winnares zien we dat de vader een zoon is van de ‘Stamvader’ bij Jan Cobben die kwam via Sjef Gooijen en was gekoppeld aan de ‘Stammoeder hok Cobben’ zijnde een zus 1e provinciaal Limoges bij Winand van Engelshoven. De moeder is langs vaderskant een kleindochter van ‘Jelte’ 1e nationaal en 2e internationaal Marseille 2008. De kweekwaarde bewijst zich hier want ‘Jelte’ is een kleinzoon van de ‘Blauwe Barcelona’ van Georges Carteus x een kleindochter van de ‘Perpignan King’ van Kurvers – de Weerd.
Langs moederskant zien we een van Ophuizenproduct uit ‘Lange Blauwe Carteus’ x ‘Rode Sien’ van Jan Theelen.
In deze afstamming is goed x goed samengebracht en levert direct resultaat op.

Nestspel

De winnares ging als voorbereiding de mand in tot Sourdun (350 km). ‘Dit was een niet zo beste vlucht. Ik ben altijd voorzichtig in de opleer fase. Alleen bij goed weer gaan de duiven de mand in en dan het liefst met 1 nacht mand. Helaas is dat in Limburg niet altijd mogelijk en kijk ik ook naar uitwijkmogelijkheden om de duiven te kunnen spelen. Vanaf 1 juni krijgen de duiven tot aan het inkorven voor Agen rust. Ik ga er dan wel zelf 1 of 2 keer per week mee op pad tot Marche (90 km) of Chimay (140 km).
De winnares ging op eieren van 15 – 16 dagen de mand in. ‘Dat was eigenlijk niet de bedoeling’,  zegt Paul, ‘maar het kwam toevallig zo uit omdat ze al na 3 – 4 dagen haar eerste ei had gelegd. Normaal kies ik er voor duivinnen op eieren van ongeveer 12 dagen in te korven. Maar ze ‘toonde’ zich geweldig in de trainingen aan huis en zag er uit als een plaatje. Ze zat echt in een vormpiek. Ik heb wat extra motivatie aangereikt door een potje met voer naast haar nest te zetten. Ze was er niet van gediend dat de andere duiven hier steeds voer kwamen pikken, het heeft haar wel extra gestimuleerd, denk ik’.Tot zover Paul Grolleman met deze provinciale zege ongetwijfeld zelf ook een extra stimulans heeft gekregen om op de ingeslagen weg door te gaan. De combinatie van den Bosch / Grolleman zullen we in de komende jaren ongetwijfeld nog vaker aan de kop van de uitslag zien staan.

Tekst en foto: Hans Bodelier – Echt

Wedvlucht sponsor:

Hotel – Restaurant
De Vos – Echt

Stationsweg 4 – 6101 HK Echt
Tel. 0475 – 488443 – 06 36588886

 

Provinciaal Criterium Z.L.U.:

2e Pau-zege voor de ‘084’ van Rik Stevens

 

De openingsklassieker van het internationale fondseizoen vanuit Pau kende dit jaar een snellere editie dan in 2015. Los om 8.20 uur wisten de eerste Limburgse duiven een snelheid te behalen van 1140 mpm en kon Rik Stevens al om 05.05 uur de gouden constatage maken. De editie van een jaar eerder kregen de duiven al om 07.15 uur de vrijheid en duurde het tot 09.10 uur voordat de eerste duif zich bij Rik meldde. De gemiddelde snelheid was toen maar liefst bij 300 meter minder  en bleef steken op 844 mpm. Het ene jaar is het andere niet natuurlijk maar wat wel gelijk was: de winnaar van de vlucht. Niet alleen Rik Stevens maar zijn mooie duivinnetje met ringnummer 11-3042084! Net als in 2015 wist zij ook de Pau-editie 2016 te winnen.

Grote klasse natuurlijk zeker als je de snelheden met elkaar vergelijkt. En Pau is voorde ‘084’ toch wel een bijzondere vlucht want met deze zege haalt ze haar 4e Pau-prijs in even zovele jaren binnen.
Haar nationale scores:
2013: 624e
2014: 53e
2015: 3e
2016: 59e

Absolute top!! In de Nationale Pau Asduif klassementen eindigt zij als 1e in het 3 jaars klassement (2014 – 2016) en 4 jaars klassement (2013 – 2016) staat zij op zeer verdienstelijke 2e plaats. In de PIPA-ranking wordt zij afgevlagd als 4e Beste Pau-duif Internationaal (2015-2016)

De ‘084’

Een duivin die via ruiling met Rob Hoekstra in Reuver terecht kwam. Rik: ‘Rob is al sinds jaar en dag een goede vriend van me en dan is het leuk om eens een koppel te ruilen. Hij heeft destijds samen met Jan Hermans hier bij mij ‘De Dolle’ gekocht. De ‘084’ heeft Rob gekweekt uit een doffer van Herbert Speen. De grootvader van de ‘084’ is dan ook een topper met o.a. 5x Barcelona met een 34e en 39e nationaal tegen gemiddeld 3200 duiven terwijl de grootmoeder langs vaderskant de ‘Limoges-duivin’ is die 1e nationaal Limoges won tegen 2.289 duiven. In moeder van de ‘084’ zit langs vaderskant een topper van Vertelman (won o.a. 13e nationaal Dax tegen 5.856 duiven) en is een kruising van der Wegen x Wim Bax.’

 

   Het pientere kopje van de winnares

Nest spel

Ook dit jaar werd zij op Pau weer ingekorfd op jongen van 3-4 dagen en ze pakt die ook weer terug als ze weer thuis is. Moeilijk om ze voor de volgende vlucht weer op ‘stelling’ te krijgen? Nee hoor, bij thuiskomst naast dat ‘kwakje’ een paar eieren in de schotel leggen en dat later op de dag wegnemen. Die duivin blijft dan gegarandeerd verder broeden en in  dit geval gaat ze weer op een mooie stelling mee naar St. Vincent’.

Noodlot

De planning was zoals altijd rond en St. Vincent zou inderdaad haar volgende opdracht worden. Maar het liep allemaal anders. Een week na thuiskomst van Pau was er in keer grote consternatie rond de hokken. Alles vloog de lucht in en toen zag Rik een de havik op een van de kleppen zitten. Hij had een duif te pakken en vloog er mee weg. Rik had geen idee welke dat was. Veel duiven sliepen die nacht buiten en de volgende morgen bleek dat alles terug was……op eentje na…..inderdaad  de ‘084’, was er niet. Zeer spijtig dat zo’n  geweldige duif sneuvelt aan huis. Is het op de vluchten dan kun je daar misschien makkelijker vrede mee hebben, maar nu…….
Ondanks dat alles scoort zij toch hoog in de nationale asduif klassementen Pau. In de internationale PIPA Ranking Pau over 2 jaar staat ze helaas niet vermeld omdat het jaartal van haar ringnummer niet goed in de uitslaglijst staat. Als dat alsnog hersteld kan worden zal zij zeker rond de 5e plaats eindigen. Een super prestatie!

Het noodlot had nog meer voor Rik in petto. De 5e Nationale Asduif Pau werd verspeeld op St. Vincent Z.L.U. en de 1e getekende van Barcelona kwam tot op dit moment nog niet terug. Drie klasse duiven inleveren is heel veel. Rik: ‘Ik denk dat ik in 2017 een heel stapje terug moet doen, drie zo’n klasse duiven moeten vervangen, is heel moeilijk. Heb er niet direct zitten die dit kunnen opvangen, tenminste dat denk ik’. Wie weet wordt Rik komend seizoen positief verrast en staan er anderen op waaraan hij totaal niet gedacht heeft.

Seizoensvoorbereiding

Rik: ‘Die begint met de koppeling van alle duiven half maart. Alle koppels brengen dan hun eigen jongen groot en als de fondvluchten in zicht komen wordt gezocht wanneer gekoppeld moet worden. Dat is meestal zo’n maand voor het inkorven. Nu was Sens de laatste vlucht omdat Issoudun werd afgelast. Ik breng ze zelf nog 1x per week zelf nog weg. Je weet de duiven vliegen hier dag en nacht los. Is ook goed voor de luchtverversing in het hok, de kleppen staan immers altijd open, veel frisse lucht dus!’

Duivenbestand

De basis voor alle successen ( o.a. 1e nationaal Barcelona 1996, 1e West Europese Super Marathon 2007 enz.) in de voorbije 35 jaar werd gelegd met de intrede van de ‘Dolle’, een rechtstreekse zoon van de ‘Dolle’ van Marijn van Geel en dat in combinatie met de ‘Beatrix’ (1e nationaal St. Vincent + auto en 2e nationaal Dax + auto) van de  gekende Gebroeders Kuijpers uit Neer. Daarnaast niet te vergeten zijn eigen ‘Jeroen’ 1e nationaal Barcelona en duiven uit de ‘Smaragd-lijn’ (1e internationaal Barcelona) van Wim van Leeuwen uit Hedel. Deze ‘Smaragd’ komt ook uit de fameuze ‘Dolle-lijn’ van Marijn van Geel.

 

Rik Stevens, Reuver
Ondanks het verlies van enkele vaste duiven gaat Rik er voor 2017 weer vol tegenaan. ‘Voor goede prestaties moet alles 100% in orde zijn. Daar ga ik aan werken’,  besluit Rik. De concurrentie is gewaarschuwd.

Deze vlucht wordt gesponsord door:   www.probac.de

 

 Tekst en foto’s: Hans Bodelier – Echt

 

Provinciaal Criterium Z.L.U. Perpignan:

Superieure overwinning voor John van Kan uit Geleen

 

De traditionele afsluiten van het seizoen en bijna altijd een ‘echte kuitenbijter’ om maar een wielerterm te gebruiken. Dat mag van deze Perpignan met recht worden gezegd. En deze afsluiter van het seizoen kreeg in de ‘460’ van John van Kan een winnaar van formaat. Op de dag van lossing waren er in Nederland geen duiven doorgekomen en dat bood voor alle deelnemers nog alle hoop om met de zegepalm aan de haal te gaan. Tegen alle wetten der logica in, want de hele vluchtlijn kende een duidelijke oostelijke wind, kwam de eerste nationale uit Limburg. Om 6.03 wist John van Kan zijn eerst getekende te klokken op een afstand van 955 km en realiseerde daarmee een snelheid van 999 mpm. En als de kaap van 1000 meter niet wordt gehaald dan weet je dat je meer super zware vlucht van doen hebt. Helemaal aan de westkant was het Jac van de Bosch die een kleine 9 minuten later klokte op een afstand van 974 km en zijn duif haalde als enige een snelheid boven de 1000 mpm en wel 1010 mpm. In Limburg ging John van Kan met de hoogste eer strijken en zijn winnende doffer had een voorsprong van maar liefst 107 mpm op nummer twee, een doffer van de combinatie Kurvers – de Weerd uit Hulsberg.

Uitgeblust

Het is zo’n 2 weken na Perpignan als ik bij John op bezoek ben. Tegenover zit een liefhebber die een beetje een uitgebluste indruk maakt. ‘Ja dat klopt wel zo’n beetje’, steekt John van wal. ‘Ik ben blij dat het voorbij is. Je steekt er het hele jaar veel energie in maar tijdens het seizoen is dat nog wat meer. Je wil alles gewoon perfect doen. En als de prestaties goed zijn geeft dat ook weer energie maar dan nog…. En de laatste weken van het seizoen ging het buiten verwachting goed. Op Narbonne begon ik met de 37e nationaal, op Tarbes 2 op 2 en dan denk je het kan niet beter en wordt je volledig verrast door een 1e Provinciaal Criterium te winnen. Gewoon te gek!’

De ‘460’

Dat is de winnaar van het Provinciaal Criterium op Perpignan. Van de 843 duiven in concours was hij de hele meute te snel af. En dat in een seizoen waarin hij wisselvallig presteerde. ‘Klopt’, zegt John. ‘In voorgaande jaren speelde ik hem meestal op de morgenlossingen Bergerac en Cahors, daarna ook op Bordeaux middaglossing en was toen mijn eerste duif. En dat was ook het geval op Dax. Ik klokte toen binnen 5 minuten ook zijn 2 broers! In het voorbije seizoen was zijn eerste opdracht Bordeaux middaglossing. Ondanks dat ik hem verwachtte won hij slechts een staartprijs.  Cahors middaglossing kwam hij na de prijzen fit thuis. Vreemd was het dat hij na die vlucht ineens veel beter ging trainen en richting Perpignan toonde hij zich steeds beter. Je kent dat wel, mooie rode pootjes, super glanzend verenpak. Ik had zoiets van ‘laat het dan nu maar eens zien’. Ik had eerlijk gezegd niet verwacht dat hier zo vroeg duiven zouden ‘vallen’. Als dat dan toch gebeurd, slaan de zenuwen in alle hevigheid toe, dat mag je van me aannemen. Er breekt een spannende tijd aan want met de achtervlucht kunnen je nog veel liefhebbers passeren. Gelukkig is dat niet gebeurd. Tja zo’n resultaat geeft een geweldig gevoel. Dat heeft ook veel impact, de telefoon staat rood gloeiend en dan nog maar te zwijgen van de vele felicitatie-mails.’

 

Perpignanwinnaar
De ‘460’

Afstamming

Dat is er eentje om van te watertanden! Dan zie je dat de ‘460’ het van geen vreemde heeft en een hele familie heeft die waar dan ook in binnen- en buitenland topprestaties neerzet.

De vader is een kleinzoon van de beroemde ‘Blauwe Vanoppen’ van Harrie en Roger Wijnands via Guus van Aken uit Wijk bij Duurstede. Deze kleinzoon was toen gekoppeld aan de ‘Laate Witbuik’ zoon van stamdoffer ’t Evenbeeld’ of te wel de ‘Jonge Witbuik’ super kweker bij Batenburg. De moeder van de ‘460’ komt via Jo Arets uit Puth en komt uit de onvolprezen kampioenencollectie van wijlen Fons van Ophuizen. Een volle broer van de ‘460’ wint bij Don van de Laarschot o.a. 33e nationaal Bordeaux terwijl de 37e nationaal Narbonne op eigen hok komt uit de vader van de ‘460’.

Het hok

Het erf van John laat het niet toe grote hokken neer te zetten daarom heeft hij een deel van de garage omgetoverd tot hok. Dat was en is nog niet zo eenvoudig, want het is een donkere ruimte waar weinig daglicht in kan. Ander probleem is de verluchting maar door de buitendeur te voorzien van windbreekgaas is dat probleem opgelost. Deze deur staat dan ook altijd open.

Om toch voldoende licht in de hokken te hebben wordt er met het licht ‘gespeeld’ en dat heeft ook zijn voordelen. In het begin van het seizoen wordt alles gelaten zoals het is. Het is redelijk donker in de hokken en op die manier wordt de pennenrui tegen gegaan. Geprobeerd wordt het zo lang mogen ‘donker’ te houden.  Vanaf de 3e week voor de langste dag van het jaar wordt hierin echter verandering gebracht. Tussen 5 uur ’s-morgens en 23 uur ’s-avonds brandt er dan een daglichtlamp. Na 5 weken wordt deze zg. zeebootlamp vervangen door een TL-daglichtbuis. Het hok meet 3 x 3 x 2 m en het is er dan toch nog behoorlijk schemerig. Dat dit echter geen nadeel levert blijkt uit de prestaties want die zijn gewoon super. Het is volgens John dan wel geen ideale situatie maar hij durft er ook geen verandering in te brengen zolang de resultaten goed zijn. ‘We maken het ons soms veel te lastig’, aldus John.

Motivatie!

Waar de een zegt zijn duiven met ‘rust te laten’ voor de inkorving daar is de ander van mening dat hij van de situatie van de dag gebruik moet maken om zijn duiven dat beetje extra motivatie mee te geven in de hoop een nog betere prestatie neer te zetten. In de aanloop naar de inkorving van Perpignan heeft John optimaal gebruik gemaakt van de situatie op het hok. ‘Ik dacht iets extra’s te doen. Op het hok zaten slechts 3 duiven, de anderen waren onderweg naar Narbonne en Tarbes), dus mogelijkheden genoeg om iets uit te proberen. Ik heb toen op zondag meer nestbakken geopend en op maandagmorgen heb ik de 3 doffers een half uurtje hun duivin gegeven. De ‘460’ had toen al de bovenste twee nestbakken geclaimd. De nestbak direct naast de ‘460’ is al 3 jaar vrij en daar hoeft geen duif in te komen want die delft het onderspit, dus die 2 nestbakken hebben voor extra motivatie gezorgd. Dat was ook heel goed te zien tijdens de trainingen de laatste dagen voor inkorving. Meestal vloog de ‘460’ alleen en boven de rest alsof hij zeggen wou ‘ik ben de beste’.

Dat hij de beste zou zijn en de extra motivatie van zijn baas zijn uitwerking niet heeft gemist toonde de ‘460’ met het winnen van de 1e Provinciaal Criterium op Perpignan. Klasse!

Hans Bodelier – Echt